پا ميشي ميري با سر مي کوبي به ديوار!‌ له و لورد بر مي گردي !‌... کتابانو ميزني زير بغلت و انقدر فکر مي کني تا بميري ..
(( توازي ردَ ممتدٌ دو چرخ يکي گردونه در علفزار...
به جز بازگشت به چه مي انجامد راهي که پيموده ام ؟ .. ))

بعضيا از درد کشيدن و له و لورد شدن لذت مي برن، يه درد صادق . که شايد صداقت و شرافتي که اين درد کشيدن داره تبديل ميشه به جذبه ي زندگي.
و هيچ توجيه منطقيي هم نداره !‌ يعني به نظر من سوال بالا جوابي نداره .
ولي نسل ما همچين لذتي نمي بره ! پس در بهترين حالت پوچ گرا مي شه !!
ولي به جااااان خودم
" اين پر آزار گند جهان نيست
تعفن بيداد است "
.