هه ديگه با گفتنش لذتي نميبرم . کثافت مثل همه چي عادي ميشه و اون کثافتم ديگه از حرفام گريه ش نميگيره. من نفهميدم آخر يه قلب تپنده ي رئوفم يا يه تيکه سنگ .

خودم رو شکنجه می‌کنم و با این‌کار به خود آرامش می‌بخشم ...
شهوتی که چندسالی است که با من است ...

جالبه که چه احساسي داشتي که تونستي همچين حرفي بزني ):